ACI BİR HİKAYE

Hep özenirdim Almancilara,en iyisini onlar alir giyer,onlar binerdi iyi arabalara,bizede tadımlık cikolata, kahve, babama gömlek getirirlerdi,özenirdik ozamanlar çünkü yoktu elimizde ,yokluk icindeydik aç acikta degildik ama mutluyduk en azindan. Gün geldi çattı bizede nasip oldu Alamanya, artik bizde Almanci olacaktik icimizde büyük bir sevinç vardı, okulu bırakacağım gün tarih belliydi, hatta ucak biletimiz bile alınmıştı,hatırlıyorum

ARKADAŞLARIMDA BANA ÖZENİYORDU
Avrupalara gidiyorsun bizi unutma çikolata getir diyorlardı, hafif bir tebessüm vardi yüzümde,aklimda sadece Arabamiz olacagi, yeni kıyafetler ,çikolata ve Alamanyayı cok merak ediyordum Çocuktum cünkü, Almancilarda ne gördüysem aynisi ni bende yasamak istiyordum özenti işte… İlk defa Havaalanina geldim, ne kadar büyük tü ucaklar, ve başladı yolculuk,bir gece karanlığında geldik Alamanya’ya hemen uyuduk zaten heyecanliydik biraz,ertesi gün uyandigimizda tanimadigimiz bilmedigimiz topraklara gelmiştik,sokaklarda oynayacak arkadaşlarımız yoktu,soğuktu insanlar ,zaten havada soğuktu. Almanca bilmedigimiz den farkli okullara yönlendirildik tabiki bu yüzden bir baltaya sap olamadık,biraz Türkiyede, biraz da burda okula gittik  Herşey i tam yaşayamıyor duk sanki, herşeyimiz vardi Arabamiz,istemediğin kadar cikolata,kiyafetler vs, büyüdükçe garipleşiyordum.. Almanci olmuştuk, artik Vatan hasreti vardi bagrigimizda,izine gitmek icin adeta gün sayiyorduk,izin hazırlığı bile bir başkaydı sanki  Avrupa ya gelirken duyduğum ayni sevinci artik Türkiye için duyuyordum, çünkü insanin dogdugu büyüdüğü topraklar meğer bir baskaymiş,gec de olsa anliyor insan, artık dönemessin diyorlardi Camideki yaşlı amcalar, neden diyordum işte öyle diyorlardı, Türklerin bir cogu ağır işlerde Almanlarin istemedigi işlerde çalışıp ekmek paralarını kazanıyorlardı,Babam da cok çalışıyordu bir an önce para kazanip ev alip bir dükkan almayi düşünüyordu.

ÇOĞU İNSAN TABUTTA DÖNDÜ VATANA

Bazen Camilerde kilinan Cenaze namazları na denk geliyordum, ölen kisi yabancı olmasina rağmen, ailesinin acısını anlayabiliyordum, namazdaki yaşlı amcalar sanki sonlarını görüyor gibi bakıyorlardı birbirilerine, hepsi de “Gurbet elde bize ö’lüm gösterme Allahım diyorlardi” “ölüm herkese hak ama buralarda çekilmiyor diyorlardi” Izinden izine Arkadaşlarımı görebiliyordum,onlar da ben gibi özeniyordu Almancilara bense onlara, dönmek istiyorduk istemesine ama her sene başka bi plan,engel cikiyordu karsimiza. Gurbetcilerin en büyük korkusuydu sanki Türkiye ye kesin dönüş çünkü bir türlü bitmiyordu dünya işleri, herkes ucagin kanadinda gitmekten korkuyordu, Gaye ölmeden önce Vatan topraklarinda yasamakti, ama ondanda korkuyorlardı çünkü hep bir soru işareti vardi “ya yapamazsak? Gidip te rezil olursak ne yaparız bak Ali gitti geri geldi derler diyorlardı” Kesin dönüş yapıp bir düzen kuranların hic lafını vermiyorlardı, çünkü işte ozaman kendi zayif noktaları ortaya çıkacaktı .

Artık bıkmıştık bu Alamancı hayatından,seneler su gibi akıp gidiyordu durduramiyorduk sanki ,hepsi gösteriş içindi simdi daha iyi anliyorum Almancıların gerçek durumlarini, sır gibi tutuyorlardı kendi aralarinda durum ve hallerini, çünkü çoğu Almanyadaki düzenleri ni farklı anlatıp övünüyorladı, Türkiyedeki lere hep iyi tarafından örnek veriyorlardi, ama asıl gerçek öyle değildi hep buruk yaşayıp kaderlerine razi oluyorlardı…. Bu hikayenin sonumu!! benden bukadar birazda siz anlatin….  Gurbetçi Arkadaşlar Lütfen Elden Ele Paylaşalım Herkes gerçekleri öğrensin..

Yorum Ekle

Yorum yazmak için tıklayın